Mijn naam is Willem J. Boekestijn, oudste zoon uit een gezin van vijf kinderen en geboren op 6 augustus 1957 te De Lier, nu gemeente Westland. Vanaf 1968 hebben wij in Soest gewoond, vanwaar iedereen is “uitgevlogen” en ikzelf in 1983 ben gaan samenwonen (eerste in een (grote) familie) met Jolande. In 1985 zijn wij getrouwd in Amersfoort (uiteraard). Daarna op 2 adressen in Zeewolde, alsook op 3 adressen in Dronten gewoond en vanaf 21-11-2023 woonachtig op de van Eeghenlaan 6.
Tijdens de periode in Soest ook nog naar school geweest en een middelbare schoolopleiding in Amersfoort gevolgd. Hier werd vanuit Soest elke schooldag naar Amersfoort gefietst. Na de schoolperiode de toen nog verplichte diensttijd ingewilligd, lichting 78-2 waarbij in de maanden daarvoor nog in de bouw werd (Zeist en Amsterdam) gewerkt en na de diensttijd gesolliciteerd en waren er drie werkgevers geïnteresseerd en uiteindelijk gekozen voor “dozenschuiver” bij toen nog Boeke-Heesters, later overgenomen door Netagco (toentertijd waren daar 54 bv’s ondergebracht). Hier werkzaam vanaf 1979 tot (2003 maar eigenlijk) nu, echter ben officieel met pensioen.
Boeke-Heesters was importeur voor kranen, hogedrukreinigers, tuin, parkmachines, melkapparatuur, tractoren en landbouwwerktuigen. Hierin van “alles” gedaan op verkoopgebied en uiteindelijk (na faillissement in 2003) in de landbouw blijven hangen bij Ganlok Agro Trade in Dronten. Afijn, in grote stappen mijn carrière buiten het volleybal in een notendop weergegeven, zo, want er is in die tijd een heleboel gebeurd in de landbouw of zoals ik tegen mijn zoon Luuk (die het overneemt) zeg: Hou in de gaten hoe de hazen lopen, want het was overname na overname, alsmede ook faillissement na faillissement in het landbouwwereldje.
Volleyballen heb ik zelf vanaf 1983 – 2022 gedaan bij diverse verenigingen, maar meestal in Soest (Olympia-SVV, later SoVoCo), Zeewolde (vv Zeewolde) en Dronten (ASVD en later Libero’99) op diverse niveaus, waarbij 1e divisie het hoogst was en navenant de leeftijd werd dit allengs lager, ook gezien de tijd die het naast het training geven kostte. Trainer ben ik vanaf 1983 tot en met 2022 (althans gediplomeerd), maar heb daarna de vervolgcursus en verlenging niet doorgezet. Hoogst getrainde groepen zaten destijds in de 3e divisie, maar meestal heb ik promotieklasse en 1e klasse getraind bij o.a. SoVoCo (D3 en D4, MA1), Woudenberg (D1 en H1), Surf-Hoevelaken (D1 en H1), Zeewolde (H1 en D1), ASVD, Libero’99 (D1, D2 en D3 en JA1 en MA1), Blauw-Wit (D1 en D2) te Oldebroek, VZK (D1 en D2) te Wezep en nu OMS (D1 en D2) te Putten.
Tussentijds ook nog ~ 4 jaar regiotrainer voor de NeVoBo geweest in Harderwijk waaronder 1 jaar JB en 3 jaar MB, waarbij de uitverkorenen in Arnhem werden geselecteerd vanuit diverse verenigingen regio Nieuw-Gelre (toentertijd). Dit gaf wel wat spanning, want 12-15 personen kiezen uit een groep van 45-60 gegadigden is “heftig”.
Zelf ben ik een “opleidingstrainer”, geen bezigheidstherapeut, dus komt het erop neer dat ik iedereen graag wat leer over het volleybalspel, zowel bewegingstechnisch, mentaal en tactisch. Als er aan het einde van een seizoen vooruitgang is geboekt, wat in fases wel tussentijds wordt getoetst (kijkend naar de wedstrijden enzovoorts) door zowel het team als het individu. Om nu te zeggen wanneer een training is geslaagd vind ik erg moeilijk, want het gaat niet om mij als trainer, maar om degenen die de trainingen “ondergaan”. De ene training loopt beter dan de andere, maar dat wil niet zeggen dat de training (minder) geslaagd is. Wat ik eveneens belangrijk vind is dat het individu gedurende het seizoen zelf het idee moet hebben dat hij of zij vooruitgaat in de volleybalsport op zijn of haar niveau. Een trainersmotto heb ik zo zeer niet, wel vind ik opkomst tijdens trainingen belangrijk, die tijdens de wedstrijden worden meegewogen qua opstelling (soms erg moeilijk). Ook vind ik “bewegen” erg belangrijk en wel op de juiste manier, want drukteschoppers (lees: teveel bewegers) corrumperen het systeem wat je als trainer er beoogd in te slijpen. Klein motto zou kunnen zijn: Laat zien dat je de bal “niet” kan hebben, misschien heb je hem de volgende keer wel, want als het goed is ga je het spel steeds beter “lezen”……………………………..………..……!
Geef een reactie
Je moet ingelogd zijn op om een reactie te plaatsen.